Wydawało mu się, że hałas dochodzący z targu był coraz donośniejszy, słyszał nawet urywki rozmów. W pewnym momencie stanął przy oknie i przysłuchiwał się rozmowie dwóch mężczyzn. „Naprawdę nigdy o nim nie słyszałeś?,“ zdziwił się pierwszy mężczyzna. „Przysięgam ci, że nigdy. Matka opowiadała mi w dzieciństwie różne historie, ale ani słowa o Rolandzieo,“ powiedział drugi. „W takim razie posłuchaj...“ Burmistrz, stojący przy oknie, także się zasłuchał.

Otóż zdarzyło się to dawno, dawno temu, za czasów Karola Wielkiego. Na pewno z tysiąc lat temu. Cesarza Karola nie bez powodu nazywano Wielkim. Był on bardzo wpływowym, zamożnym człowiekiem i miał ogromną armię. Razem z nią podróżował do różnych zakątków świata, podbijając kolejne ziemie i powiększając swoje imperium – opowiadał mężczyzna. – Pewnego dnia, gdy on i jego armia założyli obozowisko w odległych górach między Francją a Hiszpanią, zostali zaatakowani przez wrogie wojska. Wywiązała się zacięta bitwa, w której wielu żołnierzy zostało rannych, w tym Roland. Był on jednym z najważniejszych dowódców wojsk cesarskich. Jego sylwetka nie wyróżniała się niczym szczególnym. Był wysoki jak jodła i równie szczupły. Jak przystało na rycerza, nosił na głowie hełm, a ciało chronił ciężką zbroją. Czarne wąsy nadawały jego twarzy powagi. Nie można było jednak nie zauważyć szczerego spojrzenia jego ciemnych oczu – tłumaczył dalej. – Roland znany był ze swej lojalności wobec władcy i za nic w świecie nie zdradziłby ani cesarza, ani jego żołnierzy. Zawsze nosił przy sobie miecz i nie bał się go wyciągnąć, by stawić czoła wrogowi. Podobno, kiedy rycerz Roland został ranny w bitwie, nie chciał, aby wrogowie zabrali mu miecz, dlatego uderzył nim trzykrotnie w skałę. Z mieczem nic się nie stało, za to skała rozpadła się w drobny mak. W tej bitwie Roland ostatecznie poległ, a dziś wszyscy podziwiają jego odwagę. We Francji napisano nawet pieśń na jego cześć!

„Nigdy wcześniej nie słyszałem tej historii. Z tego Rolanda musiał być niezwykły człowiek ,“ stwierdził opowiadający i pokiwał głową z uznaniem. A burmistrz przyznał mu w duchu rację i szybko pobiegł do stołu z gotowym pomysłem. „Otóż to! Każę postawić pomnik Rycerza Rolanda na ratuszu. Będzie symbolem pokoju i praw miejskich!“ postanowił. I tak też się stało. Burmistrz zatrudnił najlepszych rzeźbiarzy, którzy stworzyli posąg rycerza. A kiedy był już gotowy, całe miasto zebrało się, aby zobaczyć uroczystość odsłonięcia. Od tej pory rycerz strzeże miasta symbolizując organy celne i handlowe oraz wartość, jaką jest pokój. Od tamtych czasów miasto zmieniło swoje oblicze, ale ratusz z posągiem rycerza wciąż stoi w tym miejscu. A kto nie wierzy, niech pojedzie i przekona się na własne oczy!

Autor: Tatiana Baluchová