Brzeskie kopce
Brzeskie kurhany zostały zbudowane około pięć tysięcy lat temu. Nic więc dziwnego, że postanowiliśmy poznać tę starożytną historię na szlaku o tej samej nazwie.
Zaparkowaliśmy samochód w centrum Humennego w pobliżu Muzeum Vihorlat, które mieści się w odrestaurowanym dworku. Aby uzyskać więcej informacji, zatrzymaliśmy się w lokalnym centrum informacyjnym, gdzie otrzymaliśmy kilka porad i ulotkę na temat szlaku. Stamtąd nasze kroki skierowały się przez park zamkowy do należącego do muzeum skansenu architektury ludowej. Przed wejściem na ekspozycję znajduje się tablica informacyjna z zaznaczonymi szlakami turystycznymi i orientacyjnymi czasami przejścia.
Pierwsza część szlaku prowadzi wzdłuż skansenu, ulicą Orechova. Tutaj można podziwiać kilka widoków na miasto Humenné wznoszące się w dolinie pobliskich wzgórz Ondavská i Laborecka. Po około 400-600 metrach wchodzimy do lasu. Niespodzianką jest drogowskaz wskazujący skręt do prehistorycznego kopca. Schodzimy z niego. Szlak prowadzi przez las łagodnym wzniesieniem. Po około 150 metrach trafiamy na kopiec, który łatwo przeoczyć w lesie. Z ulotki informacyjnej dowiadujemy się, że nie jest to jedyny kurhan, więc ruszamy dalej. Przy tablicy informacyjnej w punkcie kontrolnym Handrix skręcamy na żółty znak. Szlak pnie się przez las, marsz jest umiarkowanie forsowny. Po około 700 metrach i przewyższeniu około 100 metrów docieramy do szczytu wzgórza Nižná Hubková. Przed nami otwiera się łąka, na której znajduje się altana idealna na odpoczynek i piknik.
Kontynuujemy wędrówkę grzbietem w kierunku rozdroża Miháliková, gdzie łączą się szlaki niebieski i czerwony. Szlak prowadzi przez las, jest w dobrym stanie, po drodze spotykamy kilku rowerzystów. Po półtorej godzinie marszu docieramy do skrzyżowania Petočová. W tych lasach znajduje się pomnik upamiętniający grupę partyzancką Pugaczowa. Po drodze natknęliśmy się na kilka punktów widokowych na podgórskie wioski (Ľubiša i Veľopolie). Droga nadal prowadzi wzdłuż grzbietu przez zdrowy las mieszany. W jednej części widzieliśmy potężne sosny o wysokości nawet 30 m. Gdzie indziej las przypomina prehistoryczny las, w którym pnie drzew są owinięte plątaniną liany.
Po godzinie dochodzimy do skrzyżowania Na Kaštieli, gdzie znajduje się więcej prehistorycznych kopców. Tutaj szlak się kończy lub trzeba wrócić tą samą drogą do najbliższego drogowskazu i podążać zielonym szlakiem z powrotem w kierunku grobu hrabiny Antonii na Hoľa Hora. My wybraliśmy inną trasę, schodząc wzdłuż żółtego szlaku do miejsca Brestov chaty. Szlak prowadzi do doliny z potokiem. Co ciekawe, ten ostatni tworzy kilkumetrowe pokłady piasku. Dolina strumienia to szczególne wilgotne siedlisko, w którym dobrze rozwijają się skrzypy o długości do metra.
Po około kilometrze marszu od skrzyżowania dochodzimy do osiedla domków. Patrząc na zardzewiałą żelazną konstrukcję z nabazgranym napisem Pioneer Mirror, przypominam sobie, jak spędzałem tu wakacje kilkadziesiąt lat temu. Przywołuję w myślach obrazy z tamtych czasów. Być może domki nadal stoją, ale budynek biurowy z dawną stołówką jest pusty i opuszczony. Jedziemy dalej drogą do miejscowości Brestov. Szlak prowadzi obok prywatnych stawów, które były tam już w czasach moich pionierskich wakacji i gdzie chodziliśmy się kąpać. Z Brestova wracamy główną drogą do Humennego. Kończymy na parkingu przed muzeum.
Przeszliśmy trasę o długości ponad 15 km z przewyższeniem około 200 m. Spacer zajął nam prawie 5 godzin. Dlatego rodzinom z dziećmi polecam krótszą trasę. Teren nie nadaje się do spacerów z wózkiem. Wszystkie szlaki są dobrze oznakowane, ten obszar leśny oprócz opisanej trasy oferuje kilka innych oznakowanych szlaków pieszych i rowerowych. Warto przyjechać.
ZOBACZ TAKŻE:
HumennéMiasto Humenné, często nazywane centrum lub bramą Górnego Zemplina, znajduje się w północno-wschodniej części Słowacji, u zbiegu rzek Laborec i Cirocha.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, BrestovDominantą wsi jest kościół rzymskokatolicki p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Kościół parafialny został zbudowany z fundacji studium w 1782 roku. Rok ten wypisany jest na fasadzie kościoła nad wejściem do kościoła
SK




