SK
Kościół ewangelicki w Spiskiej Beli
W XVI wieku reformacja szybko rozprzestrzeniła się na Spiszu, również dzięki dużej niemieckiej grupie etnicznej, która mieszkała tu od wieków. Nauki Lutra rozprzestrzeniły się wśród studentów i kupców i zostały przyjęte z entuzjazmem. Wolna ludność miast przeszła na luteranizm, co doprowadziło do przejęcia kościołów katolickich przez protestantów. W Spiskiej Beli kościół św. Antoniego Pustelnika był w posiadaniu protestantów od 1545 do 1674 roku. Po powrocie kościoła do katolików nastąpił okres braku wolności religijnej, który został zakończony dopiero przez Patent Tolerancyjny Józefa II w 1781 roku. Kamień węgielny pod budowę nowego kościoła położono 07.05.1784 roku, a budowę ukończono w 1786 roku. Architektura kościoła opiera się na różnych potrzebach liturgicznych protestantów, co w pełni odzwierciedla jednonawowa hala z jednym centralnym ołtarzem. Plan kościoła jest krzyżowy, z transeptem o krótkich występach, sklepionym pruskimi łukami i kopułą nad skrzyżowaniem. Wyposażenie kościoła składa się z późnobarokowego ołtarza z końca XVIII wieku, w centrum kolumnowej architektury znajduje się obraz Chrystusa ratującego św. Piotra na morzu z pierwszej połowy XIX wieku. Ambona jest rokokowa z 1792 roku, ozdobiona teselowanymi kolumnami, ornamentem rocaille i obrazem Dobrego Pasterza. Po wschodniej, północnej i zachodniej stronie nawy znajduje się barokowo-rokokowa empora-trybuna malowana w kwiaty i liście z 1792 roku. We wnętrzu znajduje się również rokokowa chrzcielnica z końca XVIII wieku.
Źródło tekstu i zdjęcia na okładce: www.spisskabela.sk
