SK
Kościół Świętej Trójcy, Solivar
Pod koniec XIII wieku mieszkańcy Solivar otrzymali pozwolenie na rozpoczęcie budowy kościoła na prawym brzegu rzeki Torysa. Jednak niektórzy historycy sprzeciwiają się temu twierdzeniu. W każdym razie w 1413 r. Juraj Soós de Soóvar zlecił budowę kościoła, którego część stoi do dziś. Do dziś zachowała się jedynie nawa, która posiada wszystkie cechy oryginalnej gotyckiej budowli. Sklepienie zbudowane jest na czterech kamiennych filarach.
Niespokojne lata rewolucji i zaraza w XVI wieku nie ominęły kościoła w Solivar. Po mianowaniu proboszcza kwestia kościoła parafialnego nabrała innego wymiaru (do tego czasu kościołem parafialnym był kościół św. Stefana Węgierskiego w Hrádku). Kiedy w 1751 r. proboszcz Ján Kelner i kapelan przenieśli się do nowego budynku parafialnego zbudowanego między Solivarem a Kopalnią Soli, trzeba było rozwiązać kwestię nowego kościoła parafialnego, ponieważ w parafii nie było innego odpowiedniego kościoła oprócz kościoła Soós. Powody jego odbudowy zostały uznane przez przełożonych i wskazali 1200 forintów na jego naprawę. Resztę kosztów pokrył hrabia Anton Grassalchovich. W ten sposób powstał obecny kościół parafialny Świętej Trójcy.
Kościół został odrestaurowany w 1900 roku. Powiększono go od strony wschodniej o sanktuarium, a od strony zachodniej o przedsionek. Dodano zakrystię i nowe drzwi wejściowe. Z powyższego wynika, że kościół jest pierwotnie gotycki, ale był budowany stopniowo i dlatego zawiera inne elementy.
Jest to budowla trójnawowa, z nawami bocznymi oddzielonymi od nawy głównej czterema filarami. Nad łukiem w nawie głównej znajduje się malowidło ścienne przedstawiające Trójcę Świętą z Matką Boską. W optycznym centrum sanktuarium znajduje się ołtarz główny, który nie jest już oryginalny. W nawach bocznych również znajdowały się ołtarze zakupione przez proboszcza F. Fabiana w latach 60-tych XX wieku. W prezbiterium znajdowała się rzadka rokokowa ambona z połowy XVIII wieku o nietypowych kształtach. Została ona jednak usunięta w ramach posoborowej reformy liturgicznej.
Zewnętrzna architektura kościoła charakteryzuje się filarami nośnymi w nawie i prezbiterium. Wieża początkowo była drewniana, dopiero później, pod koniec XVIII wieku, została na nowo zbarokizowana. W wieży znajdowały się dwa dzwony poświęcone przez biskupa K. Esztherházy'ego z Jäger około 1775 roku. Żaden z nich nie znajduje się obecnie w wieży. Obecnie w wieży znajdują się trzy dzwony, z których tylko dwa są zasilane elektrycznie.
Źródło: www.solivar.fara.sk
Zdjęcie na okładce: Wikipedia - Autor. Mgr. Jozef Kotulič - Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://lnk.sk/ijwT
