SK
Levoca Hills
Szczyty Wzgórz Lewockich na północy Słowacji osiągają wysokość od 1 000 do 1 200 m n.p.m. (Siminy, Ihla, Repisko, Javorina). Najwyższym szczytem jest Čierna hora (1 290 m n.p.m.).
Jak Tatry przyćmiły Góry Lewockie
Z masywnego grzbietu gór fliszowych ze wszystkich stron wybiegają ostrogi, które są zwykle oddzielone głębokimi dolinami. Góry zbudowane są z warstw piaskowca, cieńszych warstw łupków, zlepieńców i brekcji. Wilgotne doliny Gór Lewockich porastają lasy świerkowe z domieszką jodły, natomiast na południu i południowym zachodzie obszaru występują lasy bukowo-dębowe z domieszką jodły. Góry Lewockie leżą w cieniu deszczowym Tatr, co powoduje mniejsze opady.
Tatarzy, Niemcy, Wołosi
Ludność słowiańska zaczęła osiedlać się na tym obszarze w VII wieku, ale w większym stopniu dopiero w XIII wieku: po niszczycielskich najazdach tatarskich władcy węgierscy pozwolili niemieckim kolonistom osiedlić się na splądrowanych ziemiach. Wpływ górnictwa i rzemiosła przyczynił się do powstania miast Levoča, Kežmarok i Ľubica. Wsie Torysky, Repaše i Oľšavica zostały zasiedlone w XIII-XV wieku przez ludność wołoską.
