Parafia pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bóbrce

Powstanie kopalni ropy naftowej wzbogaciło nie tylko jej założycieli, ale także lokalną społeczność. Wielu okolicznych mieszkańców dzięki pracy w Bóbrce znacznie poprawiło swoją sytuację. Region zaczął się dynamicznie rozwijać. Aby zrozumieć znaczenie kopalni dla lokalnej społeczności, należy przyjrzeć się przyczynom jej znaczenia. Najlepiej zrobić to w samej Bóbrce, gdzie znajduje się kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa, wybudowany w latach 1905-1908 i konsekrowany 5 czerwca 1910 roku. Budowa kościoła została w dużej mierze sfinansowana przez mieszkańców Bóbrki pracujących w przemyśle naftowym. Z wdzięczności za Boże błogosławieństwo, jakim była dla nich praca przy wydobyciu ropy naftowej, postanowili dołożyć się do budowy nowego kościoła. Nowego, bo do tej pory w Bóbrce stał drewniany kościół. Zmiana ta miała również podkreślić zmianę statusu materialnego mieszkańców. Nowy, wysoki, kamienny kościół, widoczny już z daleka, był przesłaniem dla przybyszów: "Żyjemy w dostatku" Swój udział w powstaniu świątyni mieli również mieszkańcy Niżnej Łąki, patroni kościoła - Stefan i Maria z de Götzendorf Grabowscy z Polanki oraz Halicko-Karpacka Spółka Naftowa. O. Antoni Dziurzyński, duchowny kościoła w Bóbrce, również prosił i otrzymał jałmużnę od cesarza Franciszka Józefa.

Poza symbolicznym znaczeniem, kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bóbrce posiada kilka niezwykłych elementów dekoracyjnych, które zasługują na uwagę. Wewnątrz świątyni znajdują się ponad stuletnie obrazy malarza Jana Krupskiego, a także ładne witraże autorstwa Józefa Ostrowskiego i Stefana Matejki (tak, jednego z tych Matejków!). Jak widać, w powstanie kościoła w Bóbrce zaangażowanych było wiele wybitnych osobistości, co tylko potwierdza możliwości finansowe mieszkańców i ogromne znaczenie kopalni dla regionu.