SK
Sosny Vejmutovka w uzdrowisku Ľubovnianske
Uzdrowisko Ľubovnianske znajduje się na Pogórzu Spisko-Szaryskim, w regionie Hromovec, w dolinie potoku Ľubovnianka. Od Novej Ľubovnej, jako jej lokalnej części, uzdrowisko położone jest na południowy wschód. Na obszarze Ľubovnianské Kúpele znajdują się unikalne zbocza parku uzdrowiskowego, na których rosną rzadkie gatunki sosen, jodeł białych, 200-letnich buków i dębów. Są one popularnym miejscem dla wielu turystów. Przyciąga ich środowisko naturalne i woda mineralna.
Drzewa Vejmutovka są uprawiane na Słowacji od nieco ponad dwustu lat, między innymi w Uzdrowisku Lubowniańskim. Zostały one prawdopodobnie założone pod koniec XVIII wieku (w 1793 roku) i w tym czasie utworzono lokalny park przyrody, w którym sztucznie posadzono to rzadkie drzewo. Obecnie znajdują się tam cztery okazy. Ich wiek szacuje się na około 150 - 200 lat, choć biorąc pod uwagę ich rozmiar, mogły istnieć dłużej.
Spośród vejmutovickich sosen z Ľubovni wyróżnia się szczególnie jedna. Rośnie na niewielkiej łące, a dzięki temu, że wokół niej jest stosunkowo duża otwarta przestrzeń, w ciągu 350 lat urosła do imponujących rozmiarów (obwód 0,6 m, wysokość 30 - 35 m). Przyciąga uwagę wielu odwiedzających, którzy czerpią energię i dostrzegają uzdrawiające emanacje z jego chropowatego pnia. To rzadkie drzewo było również nominowane do konkursu Drzewo Roku 2011 Fundacji EKOPOLIS. W ostatecznym rankingu zajęło ono szóste miejsce. Drzewo weymouth jest również wyjątkowe ze względu na swój rozgałęziony pień. Prosty pień jest charakterystyczny dla drzew weymut.
W parku znajdują się trzy inne okazy, ale są one znacznie mniejsze (4,6 - 4,9 m), mimo że są w tym samym wieku.
POCHODZENIE I ROZMIESZCZENIE
Sosna wejmutka (sosna gładka) pochodzi ze wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie jest jednym z największych drzew iglastych i ogólnie najważniejszym gospodarczo gatunkiem sosny. Po raz pierwszy pojawiła się w Europie w połowie XVI wieku, kiedy to była tymczasowo uprawiana w Paryżu. Dopiero w 1705 roku została wprowadzona do Anglii przez Lorda Weymoutha, dzięki czemu jej uprawa stała się bardziej powszechna. Jego zaletą jest szybki wzrost i długowieczność - żyje około 450 lat. Na Słowacji uprawiana jest od końca XVIII wieku.
Źródło tekstu i zdjęcia na okładce: OOCR Pieniny Północne Spisz
