SK
Tatry Bielskie
Tatry Bielskie tworzą charakterystyczny wapienny grzbiet o długości 14 km, rozciągający się w kierunku wschód-zachód, leżący niemal prostopadle do głównego grzbietu Tatr Wysokich.
Punktem styku tych geologicznie odrębnych pasm górskich jest Kopské sedlo, które jest otwarte dla turystów. Działalność lodowcowa z pierwotnego zlodowacenia Tatr prawie nie naznaczyła Tatr Bielskich. Nie znajdziemy tu moren, progów skalnych, tarasów czy masywnych skarp tak charakterystycznych dla sąsiednich gór. Uwagę przyciąga jednak piękno wapiennych i dolomitowych ścian ze stromymi trawiastymi zboczami i bogatą roślinnością.
Wśród punktów orientacyjnych charakterystycznej zachodniej części głównego grzbietu (aż do Široké sedlo) znajduje się Ždiarska vidla. Najwyższy szczyt Havran ( 2151,5 m n.p.m.), podobnie jak pozostałe szczyty, jest niedostępny dla turystów. Góra jest ważnym obszarem krasowym. Spośród wielu jaskiń dla turystów dostępna jest Jaskinia Bielańska nad osadą Tatrzańska Kotlina. Z osady jest również odpowiedni dostęp do jedynego schroniska górskiego w Tatrach Bielskich, schroniska Plesnivec ( 1290 m) pod Bujačí vrch.
Jaskinia BielańskaJaskinia Bielańska jest jednym z podziemnych klejnotów Słowacji. Jest to również jedyna dostępna jaskinia w Tatrach Wysokich.
Domek letniskowy PlesnivecJest to jedyne schronisko (1 290 m n.p.m.) na terenie Tatr Bielskich. W 1932 r. Tibor Gresch ze Spiskiej Beli zbudował prywatne schronisko Plesnivec, które w 1938 r. zostało rozbudowane do obecnej formy. Schronisko miało własną niebiesko-białą flagę z kwiatem Plesnivca jako herbem.Pasmo górskie nie jest ozdobione żadnym jeziorem, ale i tak jest uważane za najpiękniejszą i najbogatszą przyrodniczo część Tatr. Odżywcze gleby wapienne, w przeciwieństwie do Tatr Wysokich, oferują znacznie bardziej zróżnicowaną florę. Wspomnijmy o najbardziej typowym kwiecie ze wszystkich gatunków - plechowcu alpejskim (Leontopodium alpinum).
Pierwszymi odwiedzającymi góry byli prawdopodobnie pasterze owiec (XIV wiek). Od XVII wieku w okolicy wypalano węgiel drzewny i wydobywano miedź oraz inne rudy. Dostęp do dużej części obszaru Tatr Bielskich jest zamknięty od 1978 roku przez administrację TANAP. Głównym powodem jest ochrona rzadkich gatunków flory i fauny oraz środowiska naturalnego tej części parku narodowego.
Peryferyjne doliny Zadnie Miodoły, Předné Miodoły i Dolina Siedmich prameňovsą dostępne dla turystów. Od 1993 r. dostępna jest jednokierunkowa ścieżka dydaktyczna , łącząca malowniczą wioskę Ždiar z osadami Široký sedlo i Kopský sedlo.
Źródło: www.vysoketatry.com, Wikipedia, beliansketatry.com
