Tatry Wysokie

Tatry Wysokie o powierzchni 341 kilometrów kwadratowych są najwyższymi górami na Słowacji i w Polsce. Około trzy czwarte pasma górskiego o typowo alpejskim charakterze znajduje się po słowackiej stronie Karpat. Pasmo górskie graniczy z Kotliną Podtatrzańską na południu, Magurą Spiską na północy, Tatrami Bielskimi na wschodzie i Doliną Koprową na zachodzie, która oddziela Tatry Wysokie od Tatr Zachodnich. Najwyższym szczytem jest Gerlachovský štít (2 654 m n.p.m.).

Rdzeń Tatr został uformowany w protogórach (karbon, 210 milionów lat temu). Pod koniec okresu protohistorycznego otaczające morze cofnęło się i rozpoczęła się masowa erozja. Jednak w triasie morze ponownie się podniosło i zaczęły odkładać się osady wapienne, tworząc podstawę Tatr Bielskich i Gór Czerwonych.

Pod koniec okresu kredowego Tatry stały się częścią kontynentu. Największy wpływ na ukształtowanie terenu Tatr miały lodowce alpejskie, które płynęły w epoce lodowcowej, podczas której lodowce po północnej stronie gór sięgały nawet 14 km.

Unikalna fauna i flora Tatr Wysokich, wysoki profil górski i rzeźba polodowcowa przyczyniły się do utworzenia Tatrzańskiego Parku Narodowego (TANAP), który został ogłoszony w 1948 roku.

Najbardziej znany symbol Tatr Wysokich, kozica tatrzańska, wraz z innymi chronionymi zwierzętami, przetrwała na terenie głównego pasma górskiego od epoki lodowcowej. W lutym 1993 roku TANAP został uznany za rezerwat biosfery w ramach programu UNESCO.

Tatrzańska przyroda szczyci się ponad 35 dolinami, 31 szczytami o wysokości ponad 2 500 metrów i 120 szczytami. Ponad 600 km oznakowanych szlaków pozwala turystom wspinać się do schronisk wysokogórskich, trudnych i mniej trudnych szczytów lub przyjemnych spacerów wzdłuż ścieżek przyrodniczych.

Tatry Wysokie są odpowiednie dla każdego rodzaju turysty, od łatwych spacerów dla rodzin z dziećmi po aktywne wędrówki dla bardziej wymagających, aż po fizyczne pokonywanie dla tych, którzy chcą dotrzeć do najwyższych miejsc.

Wszystkie szlaki turystyczne, przeznaczone do poruszania się turystów w Tatrzańskim Parku Narodowym, są oznaczone znakami (czerwonymi, niebieskimi, zielonymi, żółtymi).

Wskazówki dotyczące wycieczek, wydarzeń i ciekawe informacje można znaleźć na stronie: www.regiontatry.sk

Historia TYTUSA - patrona Tatr Wysokich

Według starych legend starosłowiański bóg Trihlav miał kilku synów i córek. Jego dzieci co roku przynosiły mu różnego rodzaju prezenty. Syn Trihlava, Svarog, z wysokości nieba ponownie szukał prezentu dla swojego ojca - nowej błyskawicy i ognia. Podróżował po świecie, aby znaleźć najpiękniejsze pioruny dla swojego ojca, aż zatrzymał się nad małym krajem z wysokimi górami w sercu Europy. Oprócz najpiękniejszych piorunów, znalazł także małe dziewczynki, z których nigdy nie widział piękniejszych. Najbardziej podobała mu się ludowa uzdrowicielka Belanka, której piękno i dobroć były znane daleko i szeroko.

Bóg Trihlav postanowił spełnić życzenie syna i wysłał go do pięknej Belanki pod postacią krzepkiego młodzieńca. Przemieniony Svarog wyruszył w podróż, by odnaleźć dziewczynę, do której na zawsze należało jego serce. Szedł, szedł, aż nagle ujrzał Belankę na białym rumaku. Z worka wyjął drogocenne dary, które przywiózł dla piękności: klejnoty z brązu, kielichy z brzozowej kory, pachnące maści i złote rybki, które wypuścił do górskich strumieni. Belanka była oczarowana urodą młodzieńca i zostawiła dary, które jej przyniósł, leżące na łące nad strumieniem, gdzie nadal możemy znaleźć ich pozostałości podczas nocy świętojańskiej.

Belanka i Svarog mieli razem syna, Titrisa. W dniu jego pierwszych urodzin Belanka widziała Titrisa po raz ostatni. W duszy Titrisa narodziło się potężne poczucie sprawiedliwości i chęć niesienia pomocy słabym, chorym i pokrzywdzonym. Pogłoski o dobrym sercu Titrisa rozeszły się po górach i dolinach, ludzie zaczęli mu ufać i przestali bać się życia w górach, które nazwali jego imieniem - Titris.

Zdjęcie na okładce: Marek Píš, konkurs fotograficzny Go and shoot 2016