Plesa

Narodowy Rezerwat Przyrody (NPR) Pľaša został ogłoszony w 1967 r. w celu ochrony pierwotnie zachowanego kompleksu leśnego buka, klonu, wiązu i jesionu do celów naukowych, edukacyjnych i kulturalnych.

NPR Pľaša ma powierzchnię 110,80 ha. Znajduje się na obszarze katastralnym dawnej wsi Ruské (obecnie obszar katastralny Stakčín). Pierwotne naturalne drzewostany bukowe z domieszką klonu górskiego, wiązu górskiego i jesionu zajmują najwyższe podgórskie zbocza poniżej słoweńsko-polskiego grzbietu granicznego i okolic wzgórza Pľaša (1 162,8 m n.p.m.). Na samym szczycie Pľaša znajdują się dawne łąki uprawne, gdzie znajduje się zachodnia granica rezerwatu. Są to łąki połoninowe z elementami wschodniokarpackimi i wschodniokarpacko-bałkańsko-wschodnioalpejskimi połączonymi z siedliskami łąkowymi bezdrzewnego lasu.

W NPR Pľaša dominują bukowe i bukowo-jodłowe lasy kwiatowe, z niewielkim udziałem klonowo-bukowych lasów górskich w pobliżu szczytu i wapienno-klonowych lasów zaroślowych na dolnej krawędzi. Pod względem składu gatunkowego drzew dominującym gatunkiem jest buk, który jest uzupełniany głównie przez klon górski, z jedynie przeplatającymi się wiązami górskimi, jesionem smukłym, jaworem i jodłą białą. Na bardziej rozległe występowanie wiązu w przeszłości może wskazywać nazwa Potoku Wiązowego, który ma tu swój początek.

Mniej znany obszar leśny Pľaša jest, wraz z innymi lasami na grzbiecie Wzgórz Bukowskich, częścią wielostronnej serii obszarów karpackich lasów bukowych i prastarych lasów bukowych Europy, które zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego UNESCO w 2007 roku. Oznakowany czerwony szlak turystyczny biegnie wzdłuż krawędzi obszaru leśnego, krawędzi rezerwatu przyrody i granicy słowacko-polskiej wzdłuż głównego grzbietu Karpat, dzięki czemu można rzucić okiem na las przynajmniej z jego krawędzi.

Oryginalna nazwa Pľaša pochodzi od wołoskiego (rumuńskiego) słowa "Pleš" i oznacza łysy. Wzgórze Pľaša oferuje interesujący panoramiczny widok na okolicę. Stąd możemy obserwować słowackie góry w oddali: wdzięczne zakręty Wzgórz Bukovskich, Kotlinę Runianską z wioską Runina, łąki Ďurkovec, a następnie wzgórza Vihorlat, Slanské vrchy i polskie Bieszczady. Przy dobrych warunkach ze szczytu widać Tatry Wysokie i szczyt Niżnych Tatr - Kralovą Holę (1 946,1 m n.p.m.), które w linii prostej oddalone są o ponad 160 km.

Źródło: www.nppoloniny.sopsr.sk

Źródło zdjęcia: Marek Staško i archiwum PN Połoniny

Zobacz także:

Park Narodowy PołoninyPark Narodowy Połoniny jest najbardziej wysuniętym na wschód słowackim parkiem narodowym i został dodany do sieci słowackich parków narodowych w 1997 roku. Znajduje się na pograniczu słowacko-polsko-ukraińskim

Web: http://nppoloniny.sopsr.sk/

Połoniny - turystykaWędrówki po Połoninach nie mają długiej tradycji. Pierwszy udokumentowany marsz na te tereny odbył ukraiński poeta i podróżnik Jakow Hołowackij w...

Karpackie lasy bukoweW dniu 28 czerwca 2007 r. Międzynarodowy Komitet UNESCO zaliczył słowacko-ukraińskie lasy bukowe do 166 obiektów Światowego Dziedzictwa Przyrody. Karpackie lasy bukowe jako

Web: http://nppoloniny.sopsr.sk/